Nowa siedziba

 

zwykle
Czasopismo Rzeczpospolita

Lidia Strzelecka
Doradca podatkowy, Senior Manager w Doradztwo Podatkowe WTS&SAJA Sp. z o.o.

Komentarz został opublikowany w dzienniku Rzeczpospolita w dniu 09.09.2015

Przepisy ustawy o CIT dają możliwość ujęcia w kosztach podatkowych nieściągalnej wierzytelności na podstawie protokołu stwierdzającego, że przewidywane koszty związane z jej dochodzeniem byłyby równe albo wyższe od kwoty wierzytelności.

W komentowanym wyroku sąd uzależnił jednak możliwość spisania w koszty podatkowe nieściągalnej wierzytelności na podstawie takiego protokołu od wcześniejszego wykorzystania wszystkich przewidzianych prawem środków na jej odzyskanie. To oznacza, że niezależnie od wysokości wierzytelności podatnik nie będzie uprawniony do jej ujęcia w kosztach podatkowych bez wstąpienia na drogę sądową w celu jej odzyskania. Zaprezentowana przez sąd wykładnia istotnie ogranicza możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych nieścią-galnych wierzytelności o niskich kwotach.

W praktyce w przypadku niewielkich wierzytelności podatnicy powinni się zastanowić, czy rozwiązaniem bardziej efektywnym podatkowo będzie rezygnacja z zaliczenia w koszty podatkowe nieściągalnej wierzytelności czy ponoszenie dodatkowych kosztów związanych z jej dochodzeniem, które mogą przewyższyć kwotę samej wierzytelności.

Ponadto w omawianym wyroku sąd ustosunkował się do możliwości zaliczenia w koszty podatkowe odpisów aktualizujących wierzytelności. Uznał, że jakkolwiek ustawowy katalog sytuacji, w których odpis aktualizujący wierzytelność można zaliczyć do kosztów podatkowych, jest otwarty, to wszelkie inne okoliczności mające uprawdopodobnić nieściągalność wierzytelności muszą mieć równorzędne znaczenie prawne w stosunku do tego katalogu. W praktyce oznacza to, że ujęcie w kosztach podatkowych odpisów aktualizujących wierzytelności w innych sytuacjach niż wymienione w art. 16 ust. 2a ustawy o CIT może się okazać niemożliwe.

twitter  RSS Feed  WTS YouTube channel