Nowa siedziba

 

zwykle
Czasopismo Puls Biznesu

Lidia Strzelecka
Doradca podatkowy, Senior Manager w Doradztwo Podatkowe WTS&SAJA Sp. z o.o.

Artykuł został opublikowany w dzienniku Puls Biznesu w dniu 31.05.2016.

W praktyce gospodarczej podmioty coraz częściej ustalają wysokość należnego im wynagrodzenia za świadczone usługi według metody koszt plus marża. W metodzie tej wysokość wynagrodzenia odpowiada bazie kosztów poniesionych w związku ze świadczeniem usług powiększonej o ustaloną między stronami kontraktu marżę. Do bazy kosztowej mogą wchodzić zarówno koszty podatkowe jak i koszty niepodatkowe ponoszone przez podmiot świadczący usługę.

W takim modelu wiele podmiotów optymalizowało swoje rozliczenia podatkowe poprzez wyłączanie z przychodów podatkowych tej części wynagrodzenia za świadczone usługi, która odpowiadała kwocie poniesionych kosztów niepodatkowych stanowiących bazę kosztową do kalkulacji wynagrodzenia za świadczone usługi.  Prawidłowość takiego rozliczenia argumentowały brzmieniem art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się zwróconych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Stanowisko takie było dotychczas potwierdzane w interpretacjach organów podatkowych m. in.  interpretacja z 23 stycznia 2014 r. sygn. IPPB3/423-1178/14-2/GJ, interpretacja z 15 października 2014 r., sygn. IPPB3/423-727/14-2/PK1 i inne.

Prawidłowość takiego postępowania nie znajduje potwierdzenia w najnowszej interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 kwietnia 2016 r. (sygn. IBPB-1-1/4510-46/16/EN).  Zgodnie z jej treścią, przedsiębiorca ma obowiązek zaliczenia do przychodów podatkowych wynagrodzenia otrzymywanego od zleceniodawcy w pełnej wysokości, niezależnie od tego czy bazę kosztową stanowiły koszty podatkowe czy niepodatkowe. Kwota otrzymywana przez zleceniobiorcę stanowi bowiem wynagrodzenie za świadczone usługi, a nie zwrot wydatków niezaliczonych do kosztów podatkowych.

Jakkolwiek przepisy ustawy o CIT nie precyzują kiedy mamy do czynienia ze zwrotem wydatków, to można się posiłkować w tym zakresie przepisami ustawy o VAT.  Przepisy tej ustawy wskazują, iż zwrot wydatków następuje wówczas, gdy wydatki zostały poniesione w imieniu i na rzecz usługobiorcy oraz są ujmowane przejściowo w prowadzonej przez podatnika ewidencji podatkowej (art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy o VAT) .

W sytuacji, gdy podmiot ponosi koszty we własnym imieniu i na własną rzecz, to nie można mówić o ich zwrocie z uwagi na ich uwzględnienia w bazie kosztowej na potrzeby kalkulacji wynagrodzenia za świadczone usługi. W rezultacie, kwota wynagrodzenia za świadczone usługi będzie stanowiła przychód podatkowy w pełnej wysokości, niezależnie od tego, czy w bazie kosztowej zostały uwzględnione koszty podatkowe czy niepodatkowe.

Odmienne stanowisko prowadziłoby do uprzywilejowania podmiotów kalkulujących wynagrodzenie za świadczone usługi metodą koszt plus marża w stosunku do podmiotów niestosujących tej metodologii kalkulacji wynagrodzenia, a ponoszących w ramach prowadzonej działalności gospodarczej koszty niepodatkowe.

twitter  RSS Feed  WTS YouTube channel